Ben seni kocaman bir yürekle sevdim. Gözlerim değil, yüreğimdi seni gören sen damarlarımdaki kana karışıp, geldin oturdun yüreğime. Bir başka yerde olamazdın zaten sen, benim en değerli yerimde, yüreğimde olmalıydın, orada kalmalıydın. Bu minik yürek ilk kez aşık oldu, kabullendi seni... Herhangi bir konu değildin artık. Bu yüzden ne ağırlama faslı vardı, ne de uğurlama. O yüreğin gerçek sahibiydin. Şimdi sonbahar, kışa giriyoruz ya... Ben dört mevsim baharı yaşadım seninle. Çiçek çiçek açtın yüreğimde. Gökkuşağı zayıf kaldı, senin renklerin karşısında taze bir yaprak gibi yeşildin. Açelyaydın pembeliğinde. Üzerine çiğ taneleri düşmüş sarı güldün. Kırmızıydın bir ateş gibi. Ve maviydin... En çok bu renkle anmayı sevdim seni... Denize tutkundum, denizi sensiz, seni de denizsiz düşünemedim. Seni severken dünyayı da sevdim ben, insanları da... Kendime bile dar gelirken, içinde herkese yer olan bir hayatın sahibiydim artık. En kızgın, en tahammülsüz olduğum anlarda bile, seni düşünmek yetti bana...
İçimdeki sevinç yüzüme yansıdı... Güldüm... Beni öylesine güldüren senin sevgindi ve ben kaygısız, içten gülüşün ne demek olduğunu, nasıl güzel bir şey olduğunu anladım seninle... Herşeye rağmen sevdim seni... Güçlüydüm ve aşamayacağım hiç bir zorluk yoktu.......
Çölde açan çiçeğin yalnızlığını korumasın diye suladım, bir bebeğin sessiz ağlayışını içimde katran katran yaşadım... Gökyüzünde bir kuş uçar ağlarım, bir karınca yuvasını kaybetse yine ağlarım... Ağlarım yağmur yağınca, üşüyorcasına Seviyorum Seni ağlarım...
Bilir misin sevgilim sensiz kalmanın acısını delirmemek için Allah'a yalvardım sevginin en safını ben yalnızca seninle yaşamıştım......
Her gece yatağıma girdiğimde seni düşünmekten sabaha kadar uyuyamayan, ama; senin sevginle sabahları dimdik ayakta durabilen benim......!
SEDAT GÜNDÜZ
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
